U današnjem članku vam donosimo zanimljivu temu o tome može li duži period bez seksualnih odnosa uticati na raspoloženje, osjećaj bliskosti i samopouzdanje žene. Iako nervoza, umor, problemi sa spavanjem ili nesigurnost mogu imati brojne uzroke i na osnovu nečijeg izgleda ili ponašanja nije moguće pouzdano zaključiti koliko dugo nije imao intimne odnose, nedostatak željene emocionalne i fizičke bliskosti kod nekih osoba može uticati na psihičko stanje. U nastavku saznajte koje se promjene najčešće povezuju s nedostatkom intimnosti i zašto ih ipak ne treba posmatrati kao sigurne znakove nečijeg seksualnog života.

  • Ne postoji pouzdan način da se po govoru tijela, izgledu ili raspoloženju zaključi koliko dugo žena nije imala seksualne odnose.
  • Nedostatak intimnosti nekim ljudima može uticati na raspoloženje, osjećaj povezanosti ili zadovoljstvo, ali reakcije se veoma razlikuju od osobe do osobe.
  • Nesanica, umor, nervoza i pad samopouzdanja imaju mnogo mogućih uzroka i ne mogu se pripisati seksualnoj apstinenciji bez dodatnih informacija.
  • Oksitocin i endorfini mogu se oslobađati tokom seksualne aktivnosti, ali i kroz druge oblike bliskosti, dodira, fizičke aktivnosti i ugodnih iskustava.
  • Najvažnije je razlikovati želju za intimnošću od stereotipa prema kojima se nečiji seksualni život može „pročitati“ iz ponašanja ili izgleda.

Pogrešan utisak: Tvrdnja da se po hodu, držanju tijela ili izrazu lica može prepoznati žena koja dugo nije imala seksualne odnose nema pouzdanu naučnu osnovu. Neko može izgledati napeto zbog stresa na poslu, bolova, nedostatka sna, anksioznosti ili sasvim običnog umora, dok druga osoba može mjesecima ili godinama biti bez seksualnog odnosa i pritom djelovati potpuno opušteno. Seksualna aktivnost jeste dio života mnogih ljudi, ali njen značaj nije jednak za svakoga. Neke osobe snažno osjećaju nedostatak fizičke bliskosti, dok drugima duži period bez seksa ne predstavlja problem. Zbog toga je pokušaj procjenjivanja nečijeg intimnog života samo na osnovu spoljašnjeg ponašanja nepouzdan i lako vodi stereotipima.

Prethodni pasus oslanja se na opšta saznanja iz psihologije i seksualnog zdravlja prema kojima ne postoji specifičan skup fizičkih znakova koji pouzdano pokazuje seksualnu apstinenciju. Govor tijela i raspoloženje zavise od velikog broja faktora, zbog čega se na osnovu njih ne može utvrđivati nečija seksualna aktivnost.

San i umor: Često se tvrdi da odsustvo seksa automatski dovodi do lošijeg sna, ali stvarnost je složenija. Tokom ugodnog fizičkog kontakta i seksualne aktivnosti mogu se oslobađati oksitocin, endorfini i druge supstance povezane sa osjećajem opuštenosti. Međutim, ti procesi nisu rezervisani samo za seksualni odnos. Zagrljaj, bliskost sa partnerom, fizička aktivnost, masaža, druženje i druga prijatna iskustva takođe mogu uticati na raspoloženje i opuštanje. Ako žena loše spava, djeluje iscrpljeno ili ima izražene podočnjake, mnogo su vjerovatniji brojni drugi mogući uzroci nego činjenica da nema seksualne odnose.

Fiziološka istraživanja pokazuju da se određeni hormoni i neurotransmiteri mijenjaju tokom dodira, bliskosti i seksualne aktivnosti. Međutim, problemi sa snom imaju brojne uzroke, uključujući stres, raspored spavanja, menopauzu, lijekove, psihičko stanje i zdravstvene probleme, pa se ne mogu pouzdano povezati samo sa seksualnom apstinencijom.

Raspoloženje: Nervoza, razdražljivost ili frustracija ponekad mogu pratiti nezadovoljstvo u partnerskom ili seksualnom životu, ali ni to nije univerzalno pravilo. Osoba kojoj nedostaje bliskost može osjećati tugu, usamljenost ili napetost, posebno ako je intimnost za nju važan dio veze. S druge strane, neko ko trenutno ne želi seksualni odnos može biti sasvim zadovoljan takvim periodom. Ljutitost i promjene raspoloženja mnogo češće treba posmatrati u širem kontekstu životnih okolnosti, stresa, odnosa, hormonskih promjena i mentalnog zdravlja, a ne automatski ih pripisivati nedostatku seksa.

Psihološka istraživanja seksualnog zadovoljstva pokazuju povezanost između kvaliteta intimnog života i opšteg zadovoljstva kod dijela ljudi, ali povezanost ne znači da odsustvo seksa nužno izaziva nervozu ili loše raspoloženje. Individualne razlike, kvalitet odnosa i lične potrebe imaju veliku ulogu.

Samopouzdanje: Ni pad samopouzdanja nije pouzdan pokazatelj da žena dugo nije imala intimni odnos. Kod nekih osoba osjećaj poželjnosti i partnerska bliskost mogu pozitivno uticati na sliku o sebi. Kod drugih je samopouzdanje gotovo potpuno nezavisno od seksualnog života. Problem može nastati kada osoba vlastitu vrijednost počne mjeriti isključivo kroz to da li je neko želi ili pokazuje seksualno interesovanje. Stabilnije samopoštovanje gradi se kroz mnogo širi skup iskustava, uključujući odnose sa drugim ljudima, posao, lične vrijednosti, fizičko zdravlje i osjećaj vlastite kompetentnosti.

Nalazi iz psihologije samopoštovanja ukazuju na to da osjećaj vlastite vrijednosti zavisi od više područja života. Partnerska i seksualna iskustva mogu biti jedan od faktora, ali nisu univerzalni pokazatelj samopouzdanja. Zato se nesigurnost u izgled ili odnose ne može koristiti kao dokaz nečijeg seksualnog života.

Fizička bliskost: Ono što nekim ženama zaista može nedostajati nije nužno sam seksualni odnos, već osjećaj povezanosti. Dodir, zagrljaj, nježnost, razgovor, sigurnost i osjećaj da je osoba voljena često imaju veliku emocionalnu vrijednost. Zbog toga neko može biti seksualno aktivan, a ipak se osjećati usamljeno, dok druga osoba može biti bez seksualnog partnera i osjećati se emocionalno ispunjeno. Intimnost je širi pojam od seksa i ne treba je svoditi samo na učestalost seksualnih odnosa.

Savremena istraživanja partnerskih odnosa razlikuju seksualnu aktivnost od emocionalne intimnosti i osjećaja bliskosti. Kvalitet odnosa, sigurnost i međusobna podrška često su važniji za emocionalno blagostanje od same učestalosti seksualnih odnosa.

Individualne razlike: Seksualna želja nije ista kod svih žena niti ostaje ista tokom cijelog života. Na libido mogu uticati godine, kvalitet partnerskog odnosa, trudnoća, period nakon porođaja, menopauza, stres, lijekovi, bolesti, umor i lične preferencije. Neke žene žele seksualne odnose često, druge rijetko, a neke ih u određenom periodu uopšte ne žele. Nijedna od tih varijacija sama po sebi ne govori ništa o karakteru, ženstvenosti ili emocionalnoj stabilnosti osobe. Zato tvrdnje da određeni hod, lice ili ponašanje „odaju“ ženu koja nema seks treba posmatrati kao pojednostavljenje, a ne kao medicinsku ili psihološku činjenicu.

Stručna literatura o seksualnom zdravlju opisuje libido kao veoma individualnu pojavu na koju utiču biološki, psihološki, partnerski i društveni faktori. Ne postoji univerzalna „normalna“ učestalost seksualnih odnosa niti spoljašnji znak kojim se može pouzdano procijeniti nečiji seksualni život.

Kada potražiti pomoć: Ako osoba primijeti dugotrajan pad raspoloženja, nesanicu, izraženu razdražljivost, gubitak interesa za aktivnosti ili naglu promjenu seksualne želje koja joj smeta, korisnije je razmotriti širu zdravstvenu sliku nego pretpostaviti da je uzrok jednostavno nedostatak intimnosti. Razgovor sa ljekarom, ginekologom ili stručnjakom za mentalno zdravlje može pomoći kada su simptomi uporni ili značajno utiču na svakodnevni život. Seksualna aktivnost može biti važan dio blagostanja, ali nije univerzalni lijek za nesanicu, nervozu ili nesigurnost, niti se odsustvo seksa može prepoznati samo gledajući nečije ponašanje.

Ova preporuka zasniva se na medicinskom principu da dugotrajne promjene raspoloženja, sna ili seksualne želje mogu imati različite fizičke i psihološke uzroke. Stručna procjena je relevantna kada simptomi traju, pogoršavaju se ili narušavaju kvalitet života, jer tada treba utvrditi stvarni uzrok umjesto oslanjanja na stereotipe.

RELATED ARTICLESMORE FROM AUTHOR